Het voelt een beetje als een tweede familie
Vince Sloot -
Scouting Bleiswijk
Wat begon met af en toe helpen, is voor mij een vaste plek bij Scouting Bleiswijk geworden. Ik vind het mooi om te zien hoe kinderen groeien en plezier maken.
Ik maak hier bewust tijd voor vrij. Het voelt goed om iets terug te doen — en ik krijg er zelf veel energie voor terug. Gewoon beginnen. Voor je het weet, maak je verschil.
Van Bever naar Begeleider
Toen Vince als vijfjarige zelf lid werd bij de Bevers (de jongste kinderen van deze Scoutinggroep) wist Vince nog niet dat hij zo lang bij de Scouting zou blijven. Met veel plezier was hij een gedreven Scout en ging vanaf 10 jaar zeilen. Toen hij 15 werd ging hij naar de “Wilde Vaart”. Hier gaan de jongeren meer zelfsturend aan de slag, mogen ze zelf bepalen welke activiteiten ze gaan doen. Ook was dit het moment dat Vince gevraagd werd of hij mee wilde helpen als begeleiding bij de Welpen. Hier kreeg hij zijn ‘leidersnaam’ gebaseerd op een dier uit Junglebook: Chikai.
15 jaar en blijven hangen
Ja, en eigenlijk blijven hangen. Dat is het antwoord wat Vince geeft als ik hem vraag naar zijn start. Tegenwoordig wordt de jeugd vanaf 17 jaar al een beetje meegenomen in een toekomstige leidersrol of ander vrijwilligerswerk. Ga je eerder starten mis je weer een stuk plezier van de “Wilde Vaart” was de ervaring van Vince. Maar spijt heeft hij niet. Hij is ook voorlopig nog lang niet voornemens om te gaan stoppen.
Hoe gaat dat eigenlijk in zijn werk?
Als jongere word je goed begeleid. Je krijgt steeds meer verantwoordelijkheid maar de organisatie is groot en telt veel vrijwilligers die je steunen en waar je hulp kunt krijgen. Het is ook net wat bij je past, Vince heeft nu toevallig meerdere rollen, maar als alleen begeleider ben je met 4 uur per week alweer klaar en heb je toch een hele leuke tijd gehad.
Je hoeft ook niet per se lid te zijn (geweest) van deze Scoutinggroep. Misschien zijn er wel ouders, of oud Scouts van andere groepen bijvoorbeeld die het leuk lijkt om te komen begeleiden, klussen, of wat voor rol dan ook te komen doen. Vrijwilligers zijn altijd welkom!
Plezier, contact en eigenaarschap
Al 8 jaar vrijwilliger, en dat met nu 3 verschillende taken. Wat drijft Vince nu eigenlijk om dit allemaal te doen? Vince vertelt dat hij het werk met de kinderen echt heel leuk vindt (hij wordt ook niet voor niets leraar). Het haalt zijn eigen jeugd boven maar het geeft hem bovenal veel energie. Steeds die afwisseling en het plezier van de kinderen. En dat je als leiders samen zelf je programma vooraf kunt samenstellen. Dit geeft je een soort van eigenaarschap binnen de vereniging. Maar ook het contact met andere Scouts, Ouders en Vrijwilligers, een groot sociaal netwerk. Eigenlijk krijg je er een tweede familie bij vergelijkt Vince het mee. Mensen die met elkaar tijd doorbrengen naast het doen van vrijwilligerswerk, maar ook die elkaar helpen en voor elkaar klaar staan.
Toch vindt Vince het allerleukste het grote aanbod van activiteiten en de afwisseling hierin. Zo is het nooit saai en iedere week weer anders!
Ondersteuning en Waardering
Het bestuur probeert de onderlinge gemeenschapszin te bevorderen. Zo zijn er uitjes en zelfs een weekendje weg voor de leiding opgezet. Verder mogen vrijwilligers mee op de verschillende kampen. En die zijn er genoeg; pinksterkamp, zeilweekend, zomerkamp. Ook is er een nationaal waterkamp (NAWAKA). Er is 1x per jaar een BBQ voor de vrijwilligers. En verder worden de vrijwilligers onderscheiden met oorkondes en proberen mensen elkaars inzet te zien en te benoemen. Dat klinkt fijn. Maar Vince vertelt dat er ook nog de mogelijkheid is om allerlei ondersteuning te krijgen. Ook zijn er vanuit Scouting Nederland allerlei trainingen te volgen die je kunnen helpen of zelfs goed staan op je CV.
Mooiste herinnering: NAWAKA 2022
Vince heeft vooral heel veel leuke herinneringen. Maar waar hij het meeste van onder de indruk was, dat was tocht wel zijn eerste NAWAKA als leiding. 3 jaar geleden in Zeewolde. Hier komen alle Water Scouting groepen uit Nederland samen om één groot kamp te vormen. Hier was hij met een paar 1000 man leiding samen met 1000den Scouts. Dit op een heel groot festivalterrein met vele tenten in verschillende afmetingen en bijzondere activiteiten. Enorm indrukwekkend. De sfeer die hier hing, en met zoveel “gelijkgestemden” samen te zijn was echt heel erg bijzonder. Deze ervaring zal hij nooit meer vergeten.
Wat doe jij over 5 jaar?
Vince hoopt op een woning en baan in deze omgeving. Dan ziet hij zichzelf en zijn vriendin nog steeds actief als vrijwilliger bij deze vereniging. Maar nu vertelt hij dat er speciaal voor verhuisde Scouts nog 2x per jaar een speciale terugkomdag is, daar is hij anders hoe dan ook bij. Wanneer ik Vince vraag of hij vrijwilligerswerk hier kan aanraden zegt hij volmondig en net zo enthousiast als het hele gesprek: Ja! Je doet iets voor de maatschappij, maakt nieuwe vrienden en oefent een leuke hobby uit.
Mij heeft ie in ieder geval enthousiast gekregen… wellicht jou ook?
